Nú er nóg komið!

DV er ljótur blettur á samfélaginu. Eftir að sjálfsmorð er framið, í kjölfar frétt þess, standa ritstjórar blaðsins fast við sína stefnu og sýna engin merki um iðrun og ábyrgð. Ég er farinn að efast um að þeir séu mannlegir. Ritstefna DV verður seint talin mannúðleg. Sjálfsmorðið er afleiðing hennar og ætti önnum að vera ljóst hversu hættuleg hún getur verið.

Ef þið eruð ekki nú þegar búin að skrifa undir hvet ég ykkur til að gera það strax.

Án titils

Það var bara nokkuð gaman að mæta aftur í skólann í dag. Cösukjallarinn hefur verið opnaður en hann hafði verið lokaður frá því ég byrjaði í MR. Skólaþorpið hefur tekið á sig nýja mynd og stemmingin er öðruvísi í skólanum. Ég verð þó að viðurkenna að ég hálfsakna kakólandsgámsins. Ég held að ég sé einn um það.

Nýjustu tíðindin eru svo þau að við mætum Fjölbrautarskólanum í Breiðholti í fyrstu umferð í Gettu betur. Viðuregnin fer fram þann 16. janúar kl. 20:00 í útvarpshúsinu. Mér líst bara nokkuð vel á þessa viðuregn.

Þorláksmessuhugleiðingar

Jólin í ár hafa á einhvern hátt farið algerlega fram hjá mér. Mér finnst alltaf skrýtið þegar Þorláksmessa rennur upp og einn dagur er til jóla. Í ár er það enn skrýtnara. Mér finnst jólin alltaf vera langt framundan þó þau hefjist á morgun.
Ég hef ekki farið mikið í bæinn fyrir jólin nema í dag. Þá fór ég að syngja með MR-kórnumn á nokkrum stöðum niður í bæ. Það er alltaf stemming í bænum á Þorláksmessu og þess vegna gaman að syngja þar jólalög. Einnig fór ég í friðargöngu en fyrir mér er það ómissandi þáttur á Þorláksmessu. Svo erum við nýbúin að skreyta jólatréið.
Ég er því núna farinn að gera mér grein fyrir því að það er ansi stutt í jólin.

Jóladagatalið

Það hefur verið hefð í fjölskyldunni síðan ég man eftir mér, að setja upp jóladagatal (sjá mynd til vinstri) þar sem 24 pokar, einn fyrir hvern dag fram að jólum, eru látnir hanga og mamma eða pabbi laumar einhverju sætu í pokanna handa okkur systkinunum. Í gamla daga stilltum við Nanna og Bjarki okkur upp fyrir framan dagatalið og tókum spennt upp úr pokunum. Það hefur lítið farið fyrir þessari hefð undanfarin ár enda erum við orðin eldri og Bjarki fluttur að heiman. Dagatalið hefur þó alltaf verið til staðar og höfum við Nanna tekið upp úr pokunum þegar okkur hentar þó að hinn aðilinn sé ekki viðstaddur.



Mamma vill ólm halda í hefðina og sagði við mig um daginn að nú væri kominn tími á að setja upp jóladagatalið. Ég benti henni á að þessi hefð væri deyjandi. Hún ákvað því að við skyldum öll taka upp úr pokunum saman eins og í gamla
daga. Hún hefur m.a.s. bryddað upp á þeirri nýjung að láta spurningar fylgja með. Þá fáum við Nanna hvor okkar spurningu. Spurningin sem Nanna fékk var svona:

"Jónas Hallgrímsson, Tómas Sæmundsson og Konráð Pétursson. Hvern vantar í þennan hóp?"

Eins og glöggir menn taka eftir þá passar Konráð Pétursson ekki inn í þennan hóp. Þarna hefði auðvitað átt að standa Konráð Gíslason (eða Brynjólfur Pétursson). Þannig að Nanna gat auvitað ekki svarað þessu. Ég benti mömmu á þessa vitleysu. Þá játaði hún að hafa ekki samið þessar spurningar. Þetta var víst spurning úr forprófi fyrir Meistarann, nýja spurnangaþáttinn hans Loga Bergmanns Eiðssonar. Forprófið hafði verið skilið eftir í Hagaskóla, þar sem mammaa vinnur, en þar var forprófið haldið. Þaðan má rekja þessa villu. Annars held ég að Nanna sé ekkert allt of hrifin af þessari nýjung.

Þessi hefð lifir þó enn og Bjarki kemur heim 17. des. og mun taka upp úr pokunum með okkur þá. Það eru líka fleiri hefðir í kringum jólin eins og laufabrauðagerð, sem enn lifa. Hefðirnar lifa enn.

Óreiða

Ég held að óreiða sé náttúrulegt ástand herbergisins míns.

Nýr spyrill

Það víst búið að ráða Sigmar Guðmundsson sem spyril í Gettu betur. Mér líst bara ágætlega á hann. Ég hefði nú samt alveg viljað sjá konu sem spyril og karlkyns stigavörð, svona til tilbreytingar.

Óður til hinna týndu hluta.

Það er alltaf einhver hlutur týndur. Núna er það veskið. Auk þess gleymdi ég húfu í Verslunarskólanum á MR-ví deginum (reyndar er það svolítið langt síðan).

Ég er viss um að þetta var hér allt í gær!

Án titils

Stundum getur verið of auðvelt að plata mig í einhverja vitleysu.

Án titils

Það er alveg ótrúlegt hvað sum lög, notuð til tungumálakennslu, geta síast inn í heilann til skamms tíma, hvort sem þau eru góð eða léleg.

Án titils

Hversu oft skyldi ég hafa heyrt þessa spurningu hljóma (aðallega frá stúlkum): "Hva, manstu ekki mér?"

Húrra, húrra, húrra!

Davíð er að hætta!

Forprófið 2

Í dag voru niðurstöður forprófsins birtar í Gamla skóla. Ég varð alveg steinhissa þegar ég sá nafn mitt efst á listanum með 168 stig, eða 8 stigum á undan næsta manni. Ég hélt í fyrstu að þetta væri eitthvert busagrín og er enn að velta því fyrir mér. Ég átti sko alls ekki von á þessu og eins og þið, lesendur vitið þá var ég mjög svartsýnn í gær. Nú er spurning hvort að þetta þýði endanlega að ég hætti í handboltanum en ég hef verið að gefa það í skyn að undanförnu. En ég ætla ekki að vera að ákveða það núna.

Forprófið

Í dag gerði ég heiðarlega tilraun til að komast í lið MR í Gettu-betur. Stefnan var sett á liðsstjórasætið. Mér gekk sæmilega á prófinu en ég er þó ekkert viss um það hvort ég nái takmarki mínu en lifi í vonini. Ég klikkaði á sumum hlutum sem ég átti hreinlega að vita. Ég verð bara að gera betur næst.

MR-kórinn

Ég reyndi fyrir mér í söng í dag þar sem prufur í MR-kórinn fóru fram. Þegar ég kom inn hafði ég ekki hugmynd um hvað ég væri að gera þarna syngjandi "mo-mo-mo". Ég náði tónunum ekkert allt of vel og datt m.a.s út um tíma. Þá sagði hann bara að ég væri góður bassi og ég á að mæta á mánudaginn.
Mun ég standa undir væntingum?

Bandaríkin og SÞ

Eiga Bandaríkin heima í SÞ? Maður spyr sig.

Fyrsta vikan

Þá er fyrsta vikan í MR liðin. Hún hefur liðið bara mjög hratt enda gaman í MR. Það er ágætt að vera alltaf í sömu litlu stofunni. Ég er aðeins farinn að kynnast bekkjarsystkinum mínum og við Sindri erum þegar byrjaðir í kosningaslag um embætti bekkjarráðsmanns 3-A.
Félagsaðstaðan er lokuð. Ekki alveg draumabyrjun þar en það lagast. Einnig finnst mér ágæt úti stemmingin sem myndast gjarnan á portinu á milli Íþöku og íþróttahúsins.
Busakynningin var ágæt. Ég slapp reyndar við að vera tekinn upp á svið. Ég þurfti ekki einu sinni að segja "heyjó". Svo er það bara busadagur framundan. Það verður bara nokkuð gaman.
Svo er ég að í huga að ganga í MR-kórinn eftir að hafa heillast af flutningi hans á Bohemian Rapsody á skólasetninguni. En það stangast á við handboltann. Hvað á ég að gera?
Það eru góðir tímar framundan.

Og fyrir þá sem kvarta yfir spillinum um Harry Potter, ég varaði ykkur við.

X-V í staðinn fyrir R

Það hefur ekki farið framhjá mörgum að R-listinn úr sögunni. Eins og menn vita vorum það við Vinstri-græn sem tókum af skarið og ákváðum að fara í sérframboð. Sumir vilja kenna okkur um að hafa kálað R-listanum og aðrir segja að við hafi málað okkur út í horn. R-listinn er orðið dautt stjórnmálaafl og flokkarnir hættir að ná saman. Einhver að taka af skarið og slíta þessu endanlega. Ég hef alveg trú á því að VG verði áfram við stjórn sama hvað aðrir segja. Það er hægt að byrja kosningabaráttuna með því að losa okkur við allar mýturnar.

Bókagagnrýni

Eftir gott sumarfrí frá blogginu hef ég ákveðið að snúa aftur með smá bókagagnrýni. Bókin er Harry Potter and the half-blood prince.

Í þessari sjöttu bók um Harry Potter fær hann námsbók í töfradrykkjum sem hinn dularfulli blendingsprins átti, Prinsinn hefur skrifað uppskriftir og galdra í bókina, Harry til mikillar lukku - og vandræða. Á sama tíma grunar hann Draco Malfoy um eitthvað ráðabrugg og skyggnist inn í fortíð Voldemorts.

Varúð:spillir hérna
Mér finnst bókin vera nokkuð svipuð og næsta á undan henni. Í upphafi er býst maður við mikilli spennu en svo tekur við frásögn um daglegt líf Harrys og ekkert spennandi gerist fyrr en í síðustu köflunum. En síðustu kaflarnir voru þó spennandi. Nú kemur spillir. Snape drepur Dumbledore. Það hefur gríðarlega mikið að segja fyrir bækurnar enda Dumbledore ein mikilvægasta persóna bókanna og nú veit maður loksins hvort Snape er góður eða vondur. En í heildina séð ekkert sérstök. Bókin er þó aðeins styttri sem er ágætt enda enginn þörf að skrifa svo lngar bækur ef það gerist ekki mikið í þeim.
Nú ætlast ég hreinlega til þess að Rowling bæti upp fyrir síðustu tvær bækur og klári þessa bókaröð almennilega.

Sumarið er gúrkutíð... eða nær oftast

Það gerist á sumrin að skrif á þessa síðu minnka stórlega. Af hverju? Jú, það gerist bara svo lítið frásagnahæft þá og ekki er mikið í fréttunum.
Því miður hafa hryðjuverkamenn séð fjölmiðlum fyrir nóg af efni með andstyggilegri árás á saklaust fólk sem aldrei gerði þeim mein. Bush og félagar sögðu líka að heimurinn væri öruggari eftir Íraksstríðið. Hver trúði því svo sem.

Það kom mér ekki á óvart þegar ég heyrði í fréttum að landamæragæsla væri hert. Ástæðan kom mér hins vegar á óvart. Að það skuli vera gert af ótta við mótmælendur sem vilja mótmæla mestu skemmdarverkum Íslandssögunnar. Ég stoppaði aðeins við mótmælabúðirnar um daginn. Það var heldur lítið að gerast enda var stór hópur af fólki nýfarinn. Ég vildi gista þarna en Pabbi og vinur hans sem ég ferðaðist með vildu það ekki. Ég skil heldur ekki þær áhyggjur lögreglunnar af því að á SavingIceland.org er fólk hvatt til að koma og mótmæla. Það er bara hluti af baráttu að fá fólk til að koma og sýna samstöðu með málefninu. Það skaðar heldur ekki að fá fleiri mótmælendur, jafnvel þó þeir séu anarkistar (þeir gera nú ekki mikið af sér í auðninni). Annars tel ég anarkista ekki líklegasta hópinn til að koma og mótmæla.
En löggan er þó ekki enn búinn að handtaka neinn og vísa burt vegna mótmæla. Það er gott

Annars var hálendisferðin bara ágæt. Við gengum m.a. á Snæfell, hæsta fjallið utan Vatnajökuls og ég fékk að keyra nokkuð mikið enda kominn með æfingaleyfi. Svo mun ég vera á Flúðum næstu vikuna og mun ég vinna eitthvað í garðyrkju þar áður en ég sný aftur til vinnu í Neskirkju.

Kominn heim.

Þá er maður kominn aftur heim til Íslands. Ég var farinn að sakna landsins. Granollers er ekki skemmtilegur bær. Þegar maður var ekki að spila handbolta var mjög lítið að gerast. Við kepptum 5 leiki á mótinu. Við byrjuðum á því að gera dramatískt jafntefli á móti Visoko frá Bosníu þegar Ægir skoraði frá miðju á síðustu sek. Svo töpuðum á móti spænsku liði, unnum tvö spænsk og töpuðum síðan á móti Herulf frá Noregi og komust ekki upp úr riðilinum. Þegar mótið var búið fórum við í skemmtigarð og svo til bæjarins Calella þar sem við dvöldum síðustu daga. Einnig var farið til Barcelona einn daginn en það olli mér hins vegar vonbrigðum að geta ekki skoðað Sagrada Familia-kirkjuna. Það þýðir að ég þarf að koma aftur til Barcelona einhvern tíman seinna.

Í heildina litið er finnst mér ekki gaman að fara í keppnisferð til Spánar. Spánn er áhugavert land en maður er of bundinn af hópnum. Svo er líka allt of heitt þar. Frekar vil ég fara til Danmerkur eða Svíþjóðar. Ef ég er spurður hvort ég vilji fara aftur í keppnisferð til útlanda þá myndi ég segja nei. Frekar vil ég fara til útlanda á eigin vegum.
Hér er svo ferðasaga frá Arnari þjálfara

Ég er reyndar nokkuð svekktur yfir því að hafa misst af brúðkaupi Nönnu, frænku minnar sem var haldið í Viðey. Sérstaklega þegar ég las umfjöllun frá Frank. En stundum verð ég að fórna einhverju.