Örlítið um líf mitt í Prag

Nú þegar ég hef búið í Prag í heila tvo mánuði held ég að það sé við hæfi að segja örlítið af fréttum af sjálfum mér, svo fólk haldi ekki að ég hafi gufað upp. Þetta er líka fínt tilefni að endurlífga þessa bloggsíðu mína. Frá því að ég bloggaði síðast hefur stýrikerfið gjörbreyst, svona í takt við aðrar breytingar á öllu google-draslinu. Þannig get ég nú séð hve margir heimækja síðuna og hve margir skoða hverja færslu fyrir sig. Það ergir mig svolítið enda er ég á móti svona teljurum, sérsteklaga hafa unnið á DV í sumar.

Skrifborðið

Útsýnið úr herberginu

"Eldhúsið"

En hvað um það. Ég bý á stúdentagörðum í Hostivař hverfinu í útjaðri Prag sem einkennist af mörgum stórum og ljótum kommúnistablokkum. Stúdentagarðarnir samanstanda af tíu blokkum, ýmist byggðum eða í notkun fyrir skrifstofur. Ég deili herbergi með pólskum stjórnmálafræðinema að nafni Grzegorz (ég er rétt byrjaður að geta borið nafn hans fram). Herbergið er frekar lítið og draslið mikið hjá okkur. Á hæðinni er eitt sameiginlegt eldhús ( ef eldhús skyldi kalla, í raun er þetta bara lítið herbergi með vaski og tveimur hellum sem stungið er í samband) og ísskápur frammi á ganginum. Engin aðstaða er þó í hinu svokölluðu eldhúsi og neyðis ég því til að borða kvöldverð minn inni í herbergi mínu á skrifborðinu mínu sem ég nota einnit til að vinna í tölvunni minni (og skrifa m.a. þessa færslu).

Þegar ég mæti í skólann blasir við allt önnur mynd af Prag. Heimspekisvið Karlsháskólans (Filozofická fakulta) stendur við bakka Moldár og blasir Prag kastali við manni hinu megin við ána þegar gengið er út úr aðalbyggingu heimspekisviðsins. Að sama skapi tekur ekki nema tvær mínútur að rölta að Gamlabæjartorginu í Prag og þá er Karlsbrúin skammt frá. Í raun má segja að skólinn sé í hringiðju túrismans en margt má finna af ýmsum minjagripabúðum, margar selja bæheimskan kristal en þó má finna minjagripabúð tileinkaða Barcelona fótboltaliðinu.  Einnig er boðið upp á túra um borgina ýmist í strætó, bílum, gangandi eða í hestvögnum og þá keppast menn við að ota að manni bæklingum, í mismundandi tilgangi, allt frá því að fá fólk á tónleika með verkum eftir Mozart, Bach og Pachebel, til að laða menn á strippklúbba.

Filozofická Fakulta

Gamlabæjartorg 

Ég læt þetta duga í bili en skrifa meira síðar, hugsanlega pistla tengdum námsefninu eða þá eitthvað af ferðalögum en nóg hefur verið af þeim að undanförnu.

Byrjaður aftur... í bili

Ég hef lengi ætlað mér að byrja aftur að blogga eftir eins og hálfs árs hlé (svona formlega, í raun 2 ára hlé). Mér finnst hins vegar kominn tími til þess að byrja aftur núna enda hefur mikið breyst síðan ég skildi við bloggið mitt. Svona til að stikla á stóru þá kláraði ég MR, fór í lýðháskóla í Silkeborg (ætlaði að byrja aftur að blogga meðan ég var þar en strandaði á aulagangi við að tengjast þráðlausa netinu og svo almennri leti), átti kærustu í ca. 10 mánuði, byrjaði í sagnfræði og varð formaður Fróða, hætti að vinna í fossvogskirkjugarði og fékk vinnu á RÚV í 2 mánuði, og svo hef ég bara kynnst fullt af nýju og skemmtilegu fólki (svona til að klára þessa upptalningu á klisjukenndum nótum).

Ég var byrjaður að sakna þess að blogga enda er þetta bara ágætis tjáningarform. Í nostalgíukasti leit ég yfir gamlar færslur og rakst á ýmislegt skemmtilegt allt frá pistli um biblíuþýðingu til kaldhæðinna færslna um bekkjarsetu mína þegar ég var í b-liði 3. flokks KR í fótbolta. Ég veit ekki hvort ég sé endilega sammála öllu því sem ég hef skrifað á þessa síðu enda á ég það alveg til að endurskoða sumar skoðanir mínar.

Ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili en ætli ég hendi ekki einhverju hingað inn bráðlega. Lofa samt ekki að vera duglegur...

Sumarið kemur með fyrsta rigningardropanum

Það er alltaf ljúft að komast í sumarfrí. Prófin gengu ágætlega, ég fékk 7,8 í meðaleinkunn eins og ég bjóst við. Hroki minn gagnvart frönskunni var líka tónaður niður þar sem ég fékk 6 sem var lægsta einkunin mín. En umfram allt er ég bara sáttur við prófin.
Ég er hins vegar núna að vinna í Fossvogskirkjugarði. Ég er mikill bjartsýnismaður og mæti alltaf með sólarvörn upp á 20, í vinnuna. Það er ekki mikil þörf fyrir hana enda byrjaði að rigna um leið og júnímánuður gekk í garð. En vinnan er ágæt, góða veðrið kemur bara síðar.

Ég hef verið að hugsa um að gerast líffæragjafi. Hollenska gabbið virkar mjög vel. Ég varð mjög hneykslaður þegar ég heyrði fyrst um þáttinn þar sem það er ekki siðlegt að nýta sér neyð sjúklinganna og gera úr því söluvöru. Í fordómum mínum hugsaði ég: „Dæmigert fyrir Hollendinga!“ Mér fannst gabbið hins vegar sniðugt enda vakti það fólk virkilega til umhugsunar. Ég spyr bara hvar sé hægt að skrá sig sem líffæragjafi?

Læt þetta bara duga í bili

Litið yfir sumarið

Að ganga Laugaveginn í blíðskaparveðri, njótandi fallegrar náttúru við hvert sjónmál, verður að teljast góður endir á blautu, en þó ágætu, sumri.

Sumarið hefur verið bara ágætt hjá mér í ár. Mér finnst samt eins og ég hafi ekki gert neitt nema að vinna og nú er það allt í einu liðið. Vinnan var ágæt. Ég var að vinna í Fossvogskirkjugarði í sumar. Ósköp venjuleg garðyrkjuvinna sem snýst um að gera garðinn fínan fyrir 17. júní og svo slaka á eftir það. Ég held að ég hafi orðið latari eftir því sem á sumarið leið. Það skemmdi heldur ekki fyrir að flokkstjórinn minn var þekktur í garðinum sem "pásukóngurinn". Félagslífið var líka nokkuð gott og kirkjugarðapartýin ágæt. Líkurnar á því að ég endi þar næsta sumar verða að teljast nokkuð miklar.

Ég hef lítið gert í sumar, sem telst frásagnahæft, fyrr en um helgina en þá gekk ég laugaveginn ásamt föður mínum og systkinum mínum. Það er aldeilis ástæða fyrir því að Laugavegurinn er vinsæl gönguleið. Landslagið er einstaklega fallegt og síbreytilegt. Það er unum að ganga þessa leið og njóta fallegrar náttúru. Það vaknar meira að segja upp þjóðerniskennd í mér þegar ég sé hvað Ísland er fallegt land.

En nú er sumarið senn á enda og skólinn að byrja. Það er alltaf nokkuð spennandi að byrja aftur í skólanum og sjá hvað nýtt ár felur í skauti sér. Hver ætli verði kórstjóri MR-kórsins á næsta ári?

Neyðarhjálp úr norðri

Það er ekki á hverjum degi sem ég fer inn í Smáralindina. En í dag fór ég ásamt föður mínum, í þeim tilgangi að safna fyrir fórnarlömb flóðanna við Indlandshaf. Það gekk bara nokkuð vel og var baukurinn orðinn nánast fullur hjá okkur. Það var líka fullt af fólki sem var búið að gefa eða ætlaði að gefa seinna. Svo í kvöld er söfnunin í sjónvarpinu. Það eru frekari upplýsingar hérna.

Það er orðið of langt síðan ég skrifaði síðast. Þar hefur ýmislegt gerst. Ber þar hæst að nefna að ég fór að ganga Fimmvörðuhálsinn með unglingadeild björgunarsveitarinnar. Fyrir þá sem ekki vita er Fimmvörðuháls 22 km gönguleið sem liggur á milli Mýrdalsjökuls og Eyjafjallajökuls og er lagt af stað frá skógum og gengið í Þórsmörk (eða öfugt). Við lögðum að stað mjög seint og löbbuðum í myrkri. Við voruð svoítið lengi að ganga þetta og við stoppuðum eftit 2 km. þá var ákveðið að snúa við því að við áttum 6 tíma göngu eftir og svo var leiðin ekki öll fær. Við gengum því aftur til Skóga og keyrðum upp í Þórsmörk. Það tók langan tíma að keyra til Þórsmerkur því vegurinn var slæmur og myrkrið var mikið. og svo þegar á leiðarenda var komið fékkst engin gisting í skála. Við sváfum því aðeins í rútunni en það var orðið bjart þegar við stoppuðum. Eftir það fórum við í stutta gönguferð og síðan bara heim.

Annars hefur lítið gerst nema að ég byrjaði í skólanum og fór í klippingu.

Svo vil ég að lokum einnig hvetja ykkur til að skrifa undir þennan lista!