Sunnudagsþankar

Þetta flýgur í gegn um huga minn þessa stundina:

Ég horfði á hið margauglýsta viðtal við Davíð Oddsson í Kastljósinu. Ég kom inn þegar Davíð sagði eitthvað á þessa leið: "Ég svaraði mönnum bara þegar mér hentaði." Já, hann viðurkennir greinilega að hafa gefið skít í andstæðinga sína með svona einræðislegum tilburðum. Annars verð ég að viðurkenna að ég er sammála honum um að Ólafur Ragnar hefði frekar átt að vísa Kárahnjúkamálinu til þjóðarinnar heldur en fjölmiðlafrumvarpinu. En Davíð er þó bara fortíð núna, eða hvað?

Hindúasiður er flókin trú.

Þessi frétt er frekar skemmtileg. Þá sérstaklega þegar talað er um Arndísi Sveinsdóttur og NSF. Jón Sigurðsson er líka fyndinn með sínar yfirlýsingar. En að öllu gamni slepptu þá er ríkisstjórnarsamstarf VG og Samfylkingarinnar góður kostur.

Staða kvennaknattspyrnunar á Íslandi er áhyggjuefni. Sérstaklega þegar lið ákveður að mæta ekki. Fjölmiðlar kunna ekki skýringu á þessu. Ætli skýringin liggi ekki bara hér

Iceland film festival stendur yfir. Ég verð að drífa mig í bíó (þeir sem þekkja mig best vita að ég dríf mig sjaldan til að gera eitthvað sniðugt). Einhver til?

Íslenskt orð yfir "að brainstorma"? Að skjóta þönkum? Einhver með betri tillögur?

Hið daglega amstur heldur áfram, alltaf nóg að gera og lítill tími til að slaka á. Ég leyfi mér nú samt að slaka á inn á milli.

Hvað ætli fljúgi í gegn um huga minn á morgun?

Íslenska á alþjóðavettvangi.

Í kvöldfréttunum í Ríkissjónvarpinu áðan sá ég blaðamannafund með Ólafi Ragnari Grímssyni og Karolos Papoulias, forseta Grikklands. Það vakti athygli mína að hann talaði þar á ensku, þrátt fyrir að vera staddur á heima á Fróni og að Papoulias talar ekki ensku sem móðurmál. Nú er þetta að sjálfsögðu ekki einsdæmi því íslenskir embættismenn tala alltaf ensku á erlendum blaðamannafundum, jafnvel þótt hinn viðmælandinn tali sjálfur ekki ensku sem og minnihluti þjóðar hans. Þá spyr ég sjálfan mig: "Af hverju geta embættismenn aldrei notað íslenskuna á alþjóðavettvangi." Þá segja kannski aðrir: Af því að aðeins 300.000 manns skilja hana en allir skilja enskuna." Þrátt fyrir að miklu fleiri skilji ensku þá er alltaf hægt að fá túlk til að þýða íslenskuna yfir á ensku. Íslenskan er fallegt tungumál sem flestir Íslendingar eru stoltir af. Af hverju ekki að hampa henni meira á erlendri grundu og sýna að við erum stoltir af henni? Það er líka gaman fyrir fólk í öðrum löndum að hlusta á fleiri tungumál þótt það skilji ekki endilega tungumálið. Mér finnst. t.d. gaman að sjá viðtal við Jaques Chirac talandi frönsku með sínu handapati þótt ég skilji hann ekki mikið.
Það myndi ylja mér um hjartarætur að heyra íslenskuna talaða á alþjóðavettvangi.

Stígvélland

Rakst á áhugaverða grein á Djöflaeyjunni í dag. Hún fjallar um klikkaðan Belga sem vill útrýma tökuorðum út úr íslenskunni. Sum orðin eru ágæt, önnur ekki eins skemmtileg og enn önnur mjög skopleg. Dæmi: Ítalía nefnist Stígvélland. Framvegis ætla ég að nota það orð hér á vefdagbókinni minni. Þó að hann sé svolítið klikkaður er það samt gaman þegar útlendingar sýna málinu áhuga og vilja bæta það.